Daar gaat ze; nog even een rondje joggen voor ze straks naar ballet gaat. Ze heeft net een half uur fietsen vanaf het voortgezet onderwijs achter de rug en omdat het zo lekker weer is wil ze nog even lopen. Dit is nieuw voor me. Ze leent mijn sportschoenen en nu kijk ik haar trots na.

Maartje, 15 jaar. Ik noem haar een wondertje: wat zij allemaal kan met twee klompvoeten!

Nu is het tijd om te schrijven. Ik had het voornemen al toen ze in 11 maanden haar A diploma haalde, toen ze in vijf dagen leerde éénwieleren, toen ze twee jaar geleden op spitzen ging dansen, toen ze een hoofdrol kreeg in de balletvoorstelling en toen ze dit schooljaar in de selectie van de balletschool mocht.

Maartje werd na een voorspoedige zwangerschap geboren met een vacuumpomp. Al tijdens de zwangerschap bleek dat ze klompvoetjes had en had de verloskundige contact met een orthopeed. Hij zei dat pas na de bevalling vast stond dat het klompvoeten waren, maar ons klonk het niet vreemd in de oren, want de Maartjes oma (aan vaders kant) heeft twee klompvoeten.

Na de geboorte volgt een zware periode van vele gipswissels. Daar weten jullie als ouders alles van. Omdat ikzelf veel last had van bekkeninstabiliteit pikte Maartje, die het hormoon ook bij zich had, er de vruchten van, want meteen de eerste wissels gaven goede correcties. Na vijf maanden kreeg ze een operatie (postereo release= achillespeesverlenging en kapsels losmaken). Onze orthopeed, dhr. Rijnberg, gebruikte de foto's van Maartjes voeten dat najaar voor de lezing bij het VOK.

Als zes weken na de operatie het gips eraf mag heeft Maartje nog een tijd spalken als ze slaapt. Maartje loopt los met 18 maanden. Lopen kon ze al, maar ze had aldoor nog een vingertopje nodig om zich aan vast te houden. Later hoorde en merkte ik dat kinderen met klompvoeten een minder goed evenwicht hebben. Dus snap ik het achteraf wel. Als ze ouder is krijgt ze kinderfysiotherapie, omdat los fietsen moeilijk gaat. De therapeute bevalt niet zo goed en na zes keer stoppen we ermee. Niet lang daarna fietst ze zonder zijwieltjes. Heeft de fysio toch geholpen!

Later krijgt Maartje nog wel eens fysio, omdat haar spieren en pezen soms de snelle groei van de botten niet kunnen volgen. Even een periode van rekken en strekken dus. Nu ze een volwassen lengte heeft volgt een menschendiecktherapeute haar even.

Maartje danst vier uur in de week, waarvan een uur jazz en een uur showdans, de andere tijd wordt besteed aan klassiek ballet.

Niet alles gaat zo makkelijk als het nu klinkt. Wandelen en rennen zijn gewoon niet haar ding. Zo is Barcelona erg vermoeiend gebleken tijdens een uitstap met school. Daarnaast is ze sneller moe dan leeftijdgenootjes, maar dat kan vele redenen hebben op deze leeftijd. Ook vond ze zichzelf heel zielig toen ze op haar twaalfde én een beugel én een bril én steunzolen had.

Als Maartje weer binnenkomt na het joggen blijkt de blaar op haar hiel weer te zijn gaan bloeden. Ze liep een blaar op op het littekenweefsel. Dat is immers iets minder goed doorbloed. Na de douche krijgt ze een gaasje erop, want straks wil ze haar spitzen aan! Wat is ze een doorzetter. Want net als ieder ander van haar klas wil zij ook op hakken naar het schoolfeest. Tuurlijk meid: lekker doen!

Ik ben trots op haar en dat ziet ze aan de tranen in mijn ogen.